بازتاب فرهنگی جشنهای ملّی در اشعار شاعران سبک خراسانی (با تاکید بر اشعار رودکی، فرخی، منوچهری و فردوسی)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی و ادبیات تطبیقی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خدابنده، خدابنده، ایران.
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، واحد خدابنده، دانشگاه آزاد اسلامی، خدابنده، ایران.
3 ستادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
doi
چکیده
ارتباط بین شاعر و آداب و رسوم در هر جامعه بخش اعظمی از ادبیّات را تشکیل می دهد. آیینها و رسوم هر کشور سازندۀ عناصر فرهنگی جامعه بهشمار می آیند و تنوع و تعدّد این آیینها گواهی بر غنای فرهنگی یک جامعه است و در این میان جشنهای متنوع فرهنگ غنی ایران، در کنار عیدهای مذهبی به عنوان جزیی از فرهنگ، توجّه ویژهای را در آثار مکتوب به خود معطوف کرده اند که در هر دوره با آداب و مراسمی خاص برگزار میشده است. پژوهش حاضر به روش تحلیلی – توصیفی با بهرهگیری از شیوۀ کتابخانهای در پی تبیین شأن و جایگاه فرهنگی جشنهای ملّی همچون نوروز، مهرگان، سده و بهمنجه در نزد ایرانیان با تأکید بر اشعار سبک خراسانی و بازتاب کمیّت بهکار بردن هر عید در دیوان هر شاعر میباشد، دستاورد این بررسی بر این نکته صحه گذاشت که اگرچه زمینه پژوهش بیشتر این شعرها در ستایش حکمرانان و بزرگان دربارها بود؛ امّا آنچه مشهود بود بازتاب این جشنها در اشعار شاعران و توجه به فرهنگ خاص ایرانی و نشانههای آن و اهتمام درباریان به حفظ و اشاعۀ آداب و رسوم فرهنگ ایران بود. از اینرو میتوان با مطالعۀ آثار شاعران با اندیشۀ حاکمان درباری و روحیّۀ مردم همعصر آن آشنا شد و به اهمیّت و ارزش آنها در مقولۀ نظم فرهنگی و کارکرد مفیدی که در جهت نزدیکی اقوام ایرانی و همبستگی ملّی ایجاد مینموده اند، پی برد.
