واکاوی مؤلفه‌های رمانتیسم فردی و اجتماعی در اشعار مطلق عبد‌الخالق

نویسندگان

1 أستاذ مشارك في قسم اللغة العربية وآدابها بجامعة الحكيم سبزواری

2 گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه حکیم سبزواری

3 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه حکیم سبزواری

4 گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه حکیم سبزواری

doi
چکیده

در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم ادبیات و هنر در غرب و اروپا شاهد بروز مکتب ادبی جدیدی به نام رمانتیسم شد که در مقابل خردگرایی کلاسیسم ها سر برآورده بود. این مکتب ادبی به‌سرعت توانست در مناطق مختلف جهان، ادبیات و هنر را تحت تأثیر خود قرار دهد. رمانتیسم دارای دوشاخه فردی و اجتماعی است که شاعران در بخش‌های مختلف آن به سرودن اشعاری پرداختند. در این پژوهش و با تکیه بر روش تحلیلی- توصیفی برخی از ویژگی‌های مکتب رمانتیسم و مضامین آن در اشعار مطلق عبدالخالق بررسی شده است. مؤلفه‌هایی مثل عشق، طبیعت، مرگ، حزن و اندوه در بخش رمانتیسم فردی؛ و مؤلفه‌هایی مثل رثاء شهدا، عشق به وطن، ظلم و ستم و نکوهش حاکمان در بخش رمانتیسم اجتماعی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که عشق مؤلفۀ بارزی است که با طبع لطیف مطلق عبدالخالق به‌خوبی در اشعارش نمایان شده است و طبیعت نیز به‌عنوان مأمنی که شاعران رمانتیک برای دوری از جامعه و مشکلات موجود به طبیعت پناه می‌برد. گاهی حزن و اندوهی که براثر عوامل مختلف به وجود شاعر راه‌یافته است، باعث می‌شود که در اشعارش به مرگ فکر کند.