بررسی بازتاب سبک خراسانی در غزل شهریار
نویسندگان
1 دانشيار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ايلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ايلام، ایران.
2 دانشیار گروه زبان انگلیسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.
doi
چکیده
در غزلیات شهریار مبانی و ویژگیهایی نهفتهاست که او را «خداوند غزل» نامیده¬اند. برخی از این خصایص مربوط به سبک شاعر است اگر با مبانی سبک شناسی نظم از قبیل ویژگیهای زبانی، فکری و ادبی در مبادی غزل شهریار تتبع شود شعر او در میان سبکهای مختلف فارسی بیشترین قرابت با سبک خراسانی دارد، سادگی، روانی تؤام با کمی لغات عربی، عـلاقـه به وطن، سیر آفاقی شاعر، معشوق زمینی، تأثیرپذیری محتوایی از شاعران سبک خراسانی چون رودکی، منوچهری و .... به کار بردن واژگان کهن چون: اندر، اشتر، خاور با همان معنی اشتباه پیشینیان، استعمال لغات فارسی قدیم چون یزدان، دیگر، شوخ در معنی دلبر و دلاور، و ... و مختصات نحوی کهن نظیر: یاء تمنی و ترجی، «ازین» برای بیان جنس، «نه» در نقش قید نفی، «یکی» علامت نکره، «آن» و «این» تعریف، استعمال پیشوندهای کهن، فعل دعایی به سبک کهن و ... در شعر شهریار، بیانگر علاقۀ شاعر به سبک خراسانی است و این مقاله با ارائه مصادیق کهن به اثبات دلبستگی و پیروی شاعر به سبک خراسانی پرداختهاست.
