بررسی و مقایسه تطبیقی ایجاز و اطناب در تاریخ طبری و شاهنامه فردوسی با تکیه بر روایت شاپور ذوالاکتاف
نویسندگان
1 دانشجو
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران.
3 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
doi
چکیده
پادشاهان ساسانی، دوره ای طولانی در ایران حکومت کرده اند و کتاب های تاریخی مختلفی در مورد آنها به رشته تحریر در آمده است. یکی از شاهان معروف این دوره، شاپور ذوالأکتاف است. وی، بیش از سایر شاهان این سلسله حکومت نموده و سیاست خارجی او از نظر سر و سامان دادن به اوضاع مرزها و بیرون راندن اعراب و رومیهای مهاجم، از اهمیت زیادی برخودار است. تاریخ طبری و شاهنامه فردوسی هر دو از جمله کتابهایی هستند که پیرامون دوره حکومت این شاه مطالبی را آوردهاند. در این پژوهش ضمن معرفی روش تاریخنگاری این دو مؤلف، شیوه روایت سرگذشت شاپور ذوالأکتاف نیز بیان میشود. طبری این دوره طولانی را با ایجاز بسیار بیان نموده و هیچ یک از حوادث را شرح و بسط نداده، اما فردوسی به شیوه داستانپردازی بخشهای مهم این سرگذشت را با بسط و گسترش سروده و از عناصر توصیف، گفتوگو، و صحنه استفاده کرده است.