بررسی تطبیقی مؤلفه¬های ادبیات پایداری در اشعار سیمین بهبهانی و فدوی طوقان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد زبان و ادبیات فارسی، واحد زابل، دانشگاه آزاد اسلامی، زابل، ایران
2 دکترای زبان و ادبیات عرب، دبیر رسمی آموزش و پرورش استان خوزستان، شهرستان آبادان.
3 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، واحد زابل ، دانشگاه آزاد اسلامی، زابل، ایران.
doi
چکیده
ادبیات پایداری به عنوان شاخهای از ادبیات متعهد، بازتاب دهنده مقاومت و ایستادگی مردم در برابر ظلم و استعمار و تجلیگر ایستادگی آنها در دفاع از آرمانهای ملی و جمعی است. تاریخ مبارزاتی دو کشور ایران و فلسطین بیانگر این است که ایستادگی این دو ملت با موقعیت سیاسی و دینی مشابه، در برابر استبداد داخلی و استعمار خارجی، سبب شکلگیری گفتمانهایی مشترک در عرصهٔ ادبیات پایداری شدهاست. در این پژوهش نگارندگان به روش توصیفی – تحلیلی، به بررسی و مقایسه مولفههای پایداری در شعر سیمین بهبهانی به عنوان یکی از شاعران زن ایرانی در عرصه ادبیات پایداری و فدوی طوقان به عنوان یکی از شاعران زن فلسطینی در این عرصه، میپردازند. نتایج حاصل از خوانش جداگانه دفاتر شعری دو شاعر و بازخوانش تطبیقی آنها، بیانگر آن است که؛ شهید و شهادت، دعوت به مبارزه و جانفشانی، وطندوستی، امید به رهایی و آزادی از مهمترین مولفههای مشترک شعری این دو شاعر است. همچنین استفاده از زبان زنانه، روایت شعری و مضامین قرآنی و نماد نیز از ابزارهای بیانی مشترکی هستند که در شعر آنان دیده میشود. اما علیرغم اشتراکات زیاد، گاه شاهد وجوه اختلاف در نگرش آنها به این موضوع هستیم که این تفاوت دیدگاه را میتوان ناشی از تفاوت در شرایط سیاسی و اجتماعی حاکم بر محیط زندگی سیمین و فدوی و تجربه زیسته آنها دانست.
