مؤلفههای ذهنآگاهی در اشعار فریدون مشیری
نویسندگان
1 دانشجوی زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
4 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
doi
چکیده
شعر بیان افکار و احساسات با کلام است و پلی است برای انتقال ایدهها و صداهای ناشنیده. این پژوهش با هدف بررسی اشعار مشیری با تمرکز ویژه بر ذهنآگاهی انجام شده است. سبک شخصی او و استفاده از ابزارهای مختلف شعری، خواننده را قادر میسازد تا ذهنآگاهی را در شعر او کشف کند. ذهنآگاهی یک موضوع گسترده در بودیسم را تشکیل می-دهد و پیامدهای مختلفی ممکن است در آن مورد تأکید قرار گیرد که ما از آنها استفاده می¬کنیم، زیرا بویژه به شعر نیز مربوط هستند. می¬توان از فرایند نوشتن و خواندن شعر برای حرکت به سمت درک بیشتر خود و شفای عاطفی استفاده کرد؛ حتی اگر کسی قبلاً شعری ننوشته است، می¬تواند یاد بگیرد که از شعر برای کشف احساسات، روابط، رؤیاهایش و موارد دیگر استفاده کند. علاوه بر این، نشان خواهیم داد که چگونه خوانندگان از شگفتی مشیری و رابطه عاشقانه با جهان طبیعی که درونمایه اصلی کار او را تشکیل می¬دهند، آگاه می¬شوند و ذهنآگاهی در شعر او چگونه است؟ یافته¬ها نشان می¬دهد شعر مشیری این قدرت را دارد که در تحریک واقعی¬ترین صدا و انتخاب احساسات درونی مؤثر باشد و به ما کمک کند تا به عمیق¬ترین حقایق خود دسترسی پیدا کنیم و ما را به ایجاد ارتباطات و کشف تجربیات به روشی جدید، فراتر از محدودیتهای زبان روزمره سوق دهد.