بررسی ویژگی‌های ادب غنایی در سروده‌های فاضل نظری

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه آزاد جیرفت

doi
چکیده

یکی از انواع اصلی ادبیات، ادب غنایی است که از لحاظ محدودۀ مضمون، وسیع است. در این نوع ادبی، آنچه در درون گوینده یا سراینده، اتّفاق می‎افتد همچون شادی و اندوه، الم و لذت، سختی و آسایش، پیری و جوانی، و هرگونه هیجان ناشی از حس درونی و باطنی وی به وضوح دیده می‎شود. در حوزۀ ادبیات فارسی شاعران بسیاری به سرودن شعر غنایی پرداخته‌اند. فاضل نظری از این شاعران است؛ به همین دلیل در این پژوهش سعی بر این است که ویژگی‌های صوری و محتوایی ادبیات غنایی در اشعار فاضل نظری بررسی شود. این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از شیوۀ مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده است و هدف آن دست‎ یافتن به مهم‌ترین ویژگی‌های صوری و محتوایی مضامین غنایی در اشعار  فاضل نظری است. نتیجۀ بررسی‌ها نشان می‌دهد که عشق و مضامین وابسته به آن مهم‎ترین مضامین ادب غنایی در اشعار فاضل نظری است و زبان ساده، واژگان و ترکیبات غنایی، تشبیهات و استعارات غنایی مهم‎ترین ویژگی‌های صوری و زبانی اشعار فاضل نظری به شمار می‌آید.