پیشبینی تکانشگری بر اساس سبکهای دلبستگی و استرس ادراک شده در دانشآموزان دوره دوم متوسطه
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی ، واحد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی ، ایران
2 استادیار، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن ، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، پیشبینی تکانشگری بر اساس سبکهای دلبستگی و استرس ادراکشده در دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصیلی 98-97 بود. روش : روش پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش عبارت بود از کلیه دانشآموزان دوره دوم متوسطه که حجم نمونه به شیوه نمونهگیری چند مرحلهای از چهار دبیرستان و براساس پیشنهاد تاپاچنیک و فیدل (2007) با بیش برآورد 230 نفر انتخاب شد. بههمینمنظور برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ هازان و شیور (1987)، استرس ادراکشده (1983) و تکانشگری بارت (1995) استفاده شد. پس از جمعآوری اطلاعات نیز، برای تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با نرم افزار SPSS استفاده شد.یافتهها: ضریب رگرسیون بین دو متغیر استرس ادراکشده و تکانشگری نشان داد که استرس ادراکشده بهصورت مثبت و در سطح معناداری 01/0 تکانشگری را پیشبینی میکند (01/0 p < ، 336/0=β). همچنین ضرایب رگرسیون بین دو متغیر سبکهای دلبستگی و تکانشگری نیز نشان داد که از بین سبکهای دلبستگی، سبک دلبستگی ایمن (01/0 p < ، 222/0-=β) بهصورت منفی و در سطح 01/0 تکانشگری را پیشبینی میکند. نتیجه گیری: ﻧﺘﺎﯾﺞاﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ درک ﺑﻬﺘﺮی از ﻋﻮاﻣﻞ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽﮐﻨﻨﺪه تکانشگری را ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ و مشخص شد استرس ادراکشده و ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ دو ﭘﯿﺶﺑﯿﻦ ﻣﻬﻢ ﺑﺮای اقدام افراد به تکانشگری ﻣﺤﺴﻮب میشوند