مطالعه کیفی موانع مشارکت کارکنان فراجا در ورزش‌های همگانی (مورد مطالعه: کارکنان استان آذربایجان‌شرقی)

نویسندگان

1 2. استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد میانه، میانه، ایران

2 1. دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد میانه، میانه، ایران

3 3. استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22034/sls.2026.21561
چکیده

در سازمانی حساس و پراسترس مانند فراجا، توجه به ورزش همگانی از اهمیت مضاعفی برخوردار است. با این وجود، شواهد حاکی از آن است که میزان مشارکت کارکنان فراجا در ورزش‌های همگانی در سطح مطلوبی قرارندارد. بنابراین، شناسایی موانع مشارکت کارکنان فراجا در ورزش­های همگانی ضرورتی انکارناپذیر است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده‌ها، کیفی است که با استفاده از روش نظریه داده‌بنیاد انجام پذیرفته است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان شاغل در ادارات نیروی انتظامی استان آذربایجان‌شرقی در سال 1404 تشکیل دادند. نمونه‌گیری به روش هدفمند و نظری تا حد اشباع نظری ادامه یافت و در هایت با 29 تفر مصاحبه نیمه‌ساختاریافته انجام شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفت. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که موانع مشارکت کارکنان فراجا در ورزش‌های همگانی عبارتند از: عدم تعادل بین کار و زندگی شخصی، فقدان انگیزه درونی و عدم علاقه‌مندی به ورزش، عدم شناخت از فواید ورزش همگانی، نبود فرهنگ سازمانی حمایت‌گر ورزش و کمبود برنامه‌ریزی هدف‌مند برای ورزشکارکنان، زیرساخت‌های فیزیکی ناکافی، انسداد ساختاری- فرهنگی در مشارکت ورزشی، نوع ماموریت‌های سازمانی خاص فراجا، محیط کاری پرتنش و استرس‌زا، میزان آگاهی مدیران از اهمیت ورزش همگانی.