بررسی اثربخشی قصه درمانی بر علائم اختلال کمبود توجه/ بیشفعالی و تکانش گری دانشآموزان ابتدایی پسرانه دوره اول تبریز
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف این پژوهش تعیین اثربخشی قصه درمانی بر علائم اختلال کمبود توجه/بیشفعالی و تکانش گری دانشآموزان دبستان دوره اول (اول تا سوم ابتدایی) بود. روش: روش تحقیق شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل است. پس از غربالگری دانشآموزان پسر دوره اول ابتدایی ارجاعی به مراکز مشاوره ناحیه 3 تبریز که دارای اختلال بیشفعالی بودند، 30 دانشآموز انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند و پس از اجرای پیش آزمون (آزمون کانرز فرم معلم) برای هر دو گروه، بسته قصه درمانی در طی 10 جلسه یکساعته به گروه آزمایش ارایه گردید و گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت نکرد. سپس پس آزمون برای هر دو گروه اجرا و دادهها پس از گردآوری با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و کوواریانس (آنکوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نمرات گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مقیاس فرم معلم کانرز (در سطح 001/0>p) در پس آزمون تغییر معنیداری داشت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بهدستآمده میتوان نتیجه گرفت که علائم کمبود توجه / بیشفعالی و تکانش گری تحت تأثیر قصه درمانی، در قالب طرح آزمایشی اخیر کاهش داشته و این رویکرد به درمانگران و متخصصان روانشناسی پیشنهاد میگردد