تحلیل زیباشناختی معشوق در غزل معاصر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی،واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی اراک .اراک. ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی،واحد اراک، دانشگاه آزاد اراک،اراک،ایران.
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی،واحد اراک،دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
doi
چکیده
در مقاله حاضر به تحلیل زیباشناختی معشوق به ویژه معشوقـزن در غزل معاصر پرداخته شده است. با وجود آنکه در دوره های گذشته شعر و ادب فارسی به علت کندی تغییر فرهنگ رویکرد شاعران به معشوق در شعر تا حدود زیادی وجهی ایستا داشته در دوره معاصر سرعت تغییرات فرهنگی اجتماعی موجب شده است نگاه شاعران به ویژه در غزل از تنوع و گوناگونی برخوردار شود؛ چنانکه غزل نیمایی، غزل زنانه، غزل مدرن، غزل پیشرو، غزل داستان، غزل روایت، فراغزل، غزل پستمدرن، و غیره از جلوهها و گونههای غزل امروز است که هر کدام گاه جلوهای متفاوت از معشوق را در غزل عرضه کردهاند به طوری که در غزل امروز جلوههای معشوق را میتوان در این موارد برشمرد: معشوق ازلی، معشوق زن، معشوق مرد، معشوق سیاسی، معشوق انقلابی، معشوق مدرن، معشوق پستمدرن، معشوق اروتیک، و غیره. در این مقاله تعدادی از این گونهها بررسی شده است. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان میدهد معشوق غزل معاصر بیشتر وجهی انسانی یافته از دنیای ذهنی به دنیای عینی وارد شده و هویت و اعتباری ارزندهتر و درخورتر از گذشته یافته است و با وجود زمینیشدن معشوق و عینیت و جسمیت او، از وجوه انسانی و اخلاقی والایی برخوردار شده است. رویکرد غزلسرایان در وصف معشوق ، متفاوت از غزل سنتی است و معشوق در این دوره فراتر از قد و زلف و چشم است.