مقايسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان ذهنآگاهي بر بهزيستي معنوي زنان مطلقه مراجعه کننده به بهزیستی تبريز از منظر فرهنگی
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.82542/jwc.2026.1223880چکیده
هدف پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان ذهنآگاهي بر بهزيستي معنوي زنان مطلقه مراجعه کننده به بهزیستی تبريز از منظر فرهنگی بود. جامعه آماری، تمامی زنان مطلقه مراجعه کننده به بهزیستی شهر تبریز در شش ماهه دوم 1402 بود. نمونه پژوهش 60 نفر بود که به روش نمونهگيري هدفنمد انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه كنترل (در هر گروه 20 نفر) جایگزین شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون _ پس آزمون و گروه کنترل بود. برای گرآوری داده ها از پرسشنامه بهزیستی معنوی پالوتزين و اليسون (1982) استفاده شد . آزمودنیها روش های مداخله گروه آزمایش (1) پروتکل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد هیز و همکاران (2012) و گروه آزمایش (2) پروتکل درمان ذهنآگاهي کابات – زین (2010 ) را در 15جلسه و هر جلسه 9دقیقه دریافت کردند. دادهها از از طریق آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد و ذهنآگاهي بر بهبود بهزيستي معنوي تأثير دارد (05/0>p). و اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بیشتر از درمان ذهنآگاهي بود. مطالعه حاضر نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در افزايش بهزيستي معنوي و بهبود وضعيت زنان مطلقه مؤثرتر است و میتوان از آن به عنوان یک مداخله اثر بخش فرهنگی و مناسب بهره گرفت.