فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر مبتنی بر فرهنگ اسلامی بر باورهای غیرمنطقی، عزت نفس و خودکارآمدی دانش آموزان دختر با خودکشی نافرجام شهر بافق بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش ­ آموزان دختر با خودکشی نافرجام دبیرستان ­ های شهر بافق که در سال­های 1399 تا 1402 اقدام به خودکشی نافرجام داشتند. روش نمونه گیری پژوهش در دسترس بود. نمونه پژوهش تعداد30 نفر بود که به­صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) جایگزین شدند. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون_پس آزمون با گروه کنترل بود. جهت گرآوری داده ها از پرسشنامه­های باورهای غیرمنطقی جونز (1968)، پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) و پرسشنامه خودکارآمدی شرر (1982) استفاده شد. گروه آزمایش مداخله روان­درمانی مثبت­نگر مبتنی بر فرهنگ اسلامی (ملکی قلاندوز و سرداری،  1399) را طی 8  جلسه و هر جلسه به مدت 75 دقیقه دریافت کرد. و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد.  داده­های پژوهش با روش تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد  روان‌درمانی مثبت‌نگر مبتنی بر فرهنگ اسلامی بر باورهای غیرمنطقی، عزت نفس و خودکارآمدی دانش آموزان دختر اثربخش  بود و موجب کاهش باورهای غیرمنطقی، افزایش عزت نفس و خودکارآمدی  بود. به عبارتی روان‌درمانی مثبت‌نگر مبتنی بر فرهنگ اسلامی،  می­تواند با معطوف کردن زندگی دختران به آینده ، از گذشته­نگری منفی  و همچنین کنش­های آنی و لحظه­ای رها یابد و تلاش و کوشش خود را به منظور نیل به اهداف متعالی، مضاعف نماید.