اثربخشی بخششدرمانی قرآن بنیان مبتنی بر فرهنگ ایرانی- اسلامی بر تعارضات زناشویی و سبکزندگی زنان آسیبدیده از خیانت همسر
نویسندگان
1
2
doi
10.82542/jwc.2026.1227873چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان اثربخشی بخششدرمانی قرآنبنیان مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی بر تعارضات زناشویی و سبکزندگی در زنان آسیبدیده از خیانت همسر انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل آسیبدیده از خیانت همسر در شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه پژوهش ۴۰ نفربود که بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود.جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه راهبردهای حل تعارض اشتراوس و همکاران (1996) و پرسشنامه سبکزندگی اسلامی کاویانی (1399) استفاده شد. گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای مداخله بخششدرمانی قرآنبنیان مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی را دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد که بخششدرمانی قرآنبنیان مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی بر کاهش تعارضات زناشویی و ارتقای سبکزندگی ثربخش بود(0.01 > P). درکل بر اساس یافتهها، بخششدرمانی قرآنبنیان مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی با بهرهگیری از مفاهیمی همچون عفو، گذشت و صبر، چارچوبی کارآمد و متناسب با بافت فرهنگی جامعه ایران برای ترمیم آسیبهای ناشی از خیانت فراهم میکند. این مداخله میتواند با تعدیل باورهای ناکارآمد و کاهش خشم، چرخۀ تعاملات منفی را شکسته و منجر به بهبود سلامت روانی و بازسازی رابطه در زنان آسیبدیده گردد.