اثربخشی درمان شناختی رفتاری مثبت نگر بر اندیشه پردازی خودکشی و پریشانی روان شناختی زنان قربانی خشونت خانگی از منظر فرهنگی

doi
10.82542/jwc.2026.1230056
چکیده

هـدف پژوهـش حاضـر، تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری مثبت نگر بر اندیشه پردازی خودکشی و پریشانی روان­شناختی زنان قربانی خشونت خانگی از منظر فرهنگی بود. جامعه آماری تمامی زنـان قربانـی خشـونت خانگی در شـهر اصفهـان در بهار 1403 بود. نمونه پژوهش شـامل36 نفر از زنـان قربانـی خشـونت بودند کـه بـا روش نمونه گیری هدفمنـد انتخـاب و به صـورت تصادفی به دو گـروه آزمایـش و کنترل (هـر گروه 18 نفر) تقسـیم شـدند. روش پژوهش نیمه آزمایشـی با طرح پیش آزمـون- پس آزمـون و پیگیـری با گـروه کنتـرل بود. داده ها بـا استفاده از پرسشنامه اندیشه پردازی خودکشی (بک و همکاران، 1997) و مقیاس پریشانی روان­شناختی (کسلر و همکاران 2002)درسه مرحلـه پیش-آزمـون، پس آزمون و پیگیـری جمع آوری شد. گروه آزمایش طـی 10 جلسـه 90 دقیقه ای تحـت درمان شناختی رفتاری مثبت نگر قـرار گرفتنـد و گـروه کنتـرل درمانـی دریافـت نکردنـد. داده­ها بـا آزمـون تحلیـل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شـد. نتایج نشـان داد که درمان شناختی رفتاری مثبت نگر،اندیشه پردازی خودکشی و پریشانی روان­شناختی در زنـان قربانی خشـونت خانگی را در سـطح معنـاداری کاهـش داده اسـت(p<0/05). همچنین نتایج نشـان داد که درمان شناختی رفتاری مثبت نگر بر اندیشه پردازی خودکشی و پریشانی روان­شناختی زنان قربانی خشونت خانگی از منظر فرهنگی اثربخـش بـود. بنابرایـن از این درمـان می تـوان درجهت یـاری به زنـان قربانی خشـونت خانگی اسـتفاده شود.