ارائه مدل سلسله مراتبی ارتقاء بهرهوری سازمانهای دورکار در دولت الکترونیک با رویکرد کاهش بطالت اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی گرایش رفتار سازمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.
3 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
چکیده
کاهش بطالت اجتماعی و بهبود بهرهوری طی دهه اخیر یکی از مسائل و مشکلات اصلی و مهم در سطحوح مدیریتی سازمانها و حتی دولتها است. در این راستا، این پژوهش با هدف ارائه مدل سلسله مراتبی ارتقاء بهرهوری سازمانهای دورکار در دولت الکترونیک با رویکرد کاهش بطالت اجتماعی انجام شد. این پژوهش با استفاده از روش آمیخته (کیفی-کمی) به انجام رسید، که استخراج 11 شاخص مدل موردنظر در بخش کیفی با استفاده از تحلیل محتوا مصاحبه با 20 نفر از خبرگان دانشگاهی و سازمانی در حوزه بهرهوری و بطالت اجتماعی صورت گرفت. برای دستیابی به مدل در بخش کمی از روش مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. نتیجه تحلیل دادهها دستیابی به مدلی هشت سطحی بود که تاثیرگذارترین شاخصهای این الگو در سطح هشتم فرهنگ و ارتباطات سازمانی کارآمد و رهبری تحول آفرین گروهها و تیمهای چالشی و شاخص بهبود پاسخگویی سازمانی تاثیرپذیرترین متغیرهای این الگو بودند. بهرهگیری از نتایج مدل الگوی اکتشافی این پژوهش میتواند به صورت عملی منتج به کاهش بطالت اجتماعی در سازمانهای دورکار شده و در عین حال ارتقاء بهرهوری در این سازمانها را به همراه داشته باشد.
