مقایسه اثربخشی روش تنظیم هیجانی مبتنی بر مدل گراس و تکنیک آرامبخشی عضلانی بنسون بر تابآوری و خشم در بیماران عروق کرونر قلب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی ،ایلام، ایران.
5 گروه روانشناسی بالینی، واحد کرج ، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
چکیده
هدف: مقایسه اثربخشی روش تنظیم هیجانی مبتنی بر مدل گراس و تکنیک آرامبخشی عضلانی بنسون بر تابآوری و خشم در بیماران عروق کرونر قلب میباشد. روش: از نوع نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه بیماران عروق کرونر قلب بین 30 تا 50 سال مراجعه کننده به مراکز درمانی و مطبهای خصوصی پزشکان متخصص قلب و عروق در شهر ایلام در سال 1400 که تعداد 60 نفر به روش نمونهگیری در دسترس و توزیع تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. ابزار گردآوری دادهها، مقیاس های استاندارد تابآوری و خشم میباشد. یافتهها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه های مکرر نشان دهنده اثربخشی آموزش تنظیم هیجانی مبتنی بر مدل گراس در تاب آوری بیماران بوده است، به طوریکه، تمرینات آرام بخش عضلانی بنسون نسبت به آموزش تنظیم هیجانی، میزان تاب آوری بیماران را افزایش و تاثیر بهتری داشته است. همچنین، تمرینات آرام بخش عضلانی بنسون در کاهش خشم بیماران اثر بخش بود..نتیجهگیری: با به کار گیری آموزش تنظیم هیجانی و تمرینات آرام بخش عضلانی می توان در جهت ارائه خدمات به بیماران دچار یا دارای سابقه بیماری قلبی وکاهش شدت بیماری گام برداشت.
