رابطه رویدادهای استرسزا با شدت علائم بیماری در بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه: نقش واسطهای ویژگیهای شخصیتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 دانشیار گروه روان شناسی،واحد سمنان، دانشگاه علوم پزشکی ، ایران
3 استاد گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی،واحد سمنان،دانشگاه علوم پزشکی،ایران
4 دانشیار گروه داخلی مرکز بهداشتی درمانی کوثر،واحد سمنان،دانشگاه علوم پزشکی،ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر رابطه رویدادهای استرسزا با شدت علائم بیماری در بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه با نقش واسطهای ویژگیهای شخصیتی بود.روش:پژوهش حاضر توصیفی و از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود.جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه بوده که در بازه 1 ساله از فروردین تا اسفند 1399 به مرکز بهداشتی درمانی بیمارستان کوثر شهرستان سمنان مراجعه کردند. تعداد 205 نفر به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامههای ویژگیهای شخصیتی و رویدادهای استرسزا را تکمیل کردند. در نهایت پس از جمعآوری اطلاعات، دادهها به روشهای همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری به کمک نرمافزارهای SPSSV19 و LISRELV8.80 تحلیل شدند.. یافته ها: یافتههای نشان داد بین روانرنجوری و رویدادهای استرسزا با شدت بیماری رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد، این در حالی بود که سایر ویژگیهای شخصیتی با شدت بیماری رابطه منفی و معنیداری داشتند (01/0>P). رویدادهای استرسزا با روانرنجوری رابطه مثبت و معنیداری داشت، در حالی که با سایر ویژگیهای شخصیتی رابطه منفی و معنیداری داشت (01/0>P). همچنین نتایج نشان داد متغیر رویدادهای استرسزا به واسطه ویژگیهای شخصیتی بر شدت علائم بیماری اثر غیر مستقیم (37/0) و معنیداری دارد. نتیجه گیری: یافتههای پژوهش بیانگر این است که متغیرهای ویژگیهای شخصیتی و رویدادهای استرسزا با شدت علائم بیماری در بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه رابطه داشته و اثر مستقیم و غیرمستقیمی بر آن داشتند. لذا آگاهی متخصصان از این متغیرها جهت کاهش شدت علائم بیماری در افراد مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریه میتواند کمککننده باشد.