توسعه کیفیت زندگی کاری: ارائه یک مدل برای سازمانهای صنعتی عراق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی- تحقیق در عملیات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 استاد، گروه آمار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه بغداد، بغداد، عراق.
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
4 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوارسگان، اصفهان، ایران
doi
https://doi.org/10.82244/qrm.2025.1183599چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل توسعه کیفیت زندگی کاری برای سازمانهای صنعتی عراق در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. بخش اول پژوهش با استفاده از روش نظریه زمینه ای انجام گرفت. بخش اول پژوهش در چارچوب پژوهش کیفی با استفاده از روش گراندد تئوری انجام گردید. بر مبنای اصل اشباع نظری از تعداد 18 نفر از صاحبنظران مطلع حوزه موردمطالعه با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند وابسته به معیار مصاحبه نیمه ساختاریافته به عمل آمد. برای سنجش اعتبار یابی دادهها از دو روش بازبینی دو کدگذار و مرور خبرگان غیر شرکتکننده در پژوهش، بازگشت به مصاحبهشوندگان استفاده گردید. دادهها طی چند مرحله کدگذاری باز و محوری و گزینشی بر اساس مدل اشتراس و کوربین مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. روش پژوهش در قسمت کمی توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری شامل کلیه کارشناسان و متخصصان موضوعی در زمینه مدیریت صنعتی و منابع انسانی به تعداد برآوردی 500 نفر بود که از این میان به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 218 نفر به عنوان حجم نمونه برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. نتایج بخش کیفی با 15 مقوله کلی در قالب مدل پارادایمی شامل شرایط علی (پیچیدگی محیط، سیاست های سرمایه انسانی، آسیب های سازمانی، ارتباطات سازمانی) شرایط زمینهساز (تقویت کنندگی، یادگیری سازمانی، مهارت اجتماعی)، شرایط مداخلهگر (فرصت یابی، مداخلات میان فردی) راهبردها (تقویت و توسعه، کشف و ابداع، حمایت و مراقبت) و پیامدها (پیامدهای اجتماعی، پیامدهای فردی) قرار گرفت.
