مدل پذیرش و نفوذ تکنولوژی‌های سبز در جامعه ایرانی

نویسندگان

1 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.82244/qrm.2025.1197334
چکیده

امروزه مشکلات محیط زیستی یکی از چالش‌های اصلی جامعه‌ی جهانی محسوب می‌شود. در این راستا، تکنولوژی‌های سبز به‌عنوان ابزاری موثر برای کاهش آثار منفی انسان بر محیط زیست معرفی شده‌اند. تکنولوژی‌های سبز به مجموعه‌ای از فناوری‌هایی اطلاق می‌گردد که هدف آن‌ها، استفاده بهینه از منابع طبیعی، کاهش زباله‌ها و آلودگی‌ها، بهبود کیفیت زندگی و حمایت از توسعه پایدار است. بنابراین استفاده از تکنولوژی‌های سبز می‌تواند یک ضرورت هوشمندانه به‌منظور دستیابی به یک آینده پایدارتر و سالم‌تر باشد. پذیرش و نفوذ این تکنولوژی‌ها در هر جامعه‌ای نیازمند بررسی عوامل و فاکتورهای متعددی است که در پژوهش حاضر، این مساله در جامعه ایرانی از طریق روش‌شناسی آمیخته کیفی-کمی مورد بررسی قرار گرفته است.  در ابتدا، نتایج تحلیل کیفی و مصاحبه با هشت خبره نشان داد که مدل پذیرش تکنولوژی‌های سبز در جامعه ایرانی دارای 6 عامل اصلی و 43 مولفه است. در گام بعدی نتایج تحلیل سلسله مراتبی و پرسشنامه مقایسات زوجی، نشان داد که  وزن و اهمیت عوامل اصلی مدل، به‌ترتیب به‌صورت روبرو است: زیست محیطی (با وزن 236/0)، اقتصادی (با وزن 217/0)، نهادی (با وزن 168/0)، فرهنگی (با وزن 150/0)، اجتماعی (با وزن 135/0) و فردی (با وزن 094/0).