الگوی تبدیل بیمارستان ها به سازمان‌های یادگیرنده با قابلیت اطمینان بالا

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین

2 استادیار گرو ه مدیریت ، دانشکده مدیریت و حسابداری ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین

3 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.82244/qrm.2026.1199261
چکیده

در عصر حاضر، تغییرات سریع و پیچیدگی‌های محیطی ایجاب می‌کند که سازمان‌ها برای بقا و توسعه، به مدل‌های نوین مدیریتی روی آورند. سازمان‌های یادگیرنده به‌عنوان یکی از این مدل‌ها، یادگیری را به‌عنوان یک سرمایه ارزشمند در سطوح مختلف سازمان نهادینه می‌کنند. بیمارستان‌ها که مسئولیت‌های حیاتی دارند، می‌توانند با ترکیب این رویکردها با اصول سازمان‌های قابلیت اطمینان بالا، به عملکرد مؤثر و پایدار دست یابند. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی تبدیل بیمارستان‌ها به سازمان‌های یادگیرنده با قابلیت اطمینان بالا انجام شده‌است. این تحقیق در دسته مطالعات کاربردی قرار دارد و از نوع آمیخته (ترکیب تحلیل کیفی و کمی) است. در مرحله کیفی، با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 16 خبره، مفاهیم و تم‌های اصلی و فرعی شناسایی شدند. در مرحله کمی، با به‌کارگیری روش دلفی-فازی، نتایج کیفی ارزیابی و غربال شدند. سپس، با استفاده از روش ANP، وزن و اولویت‌بندی تم‌های اصلی و فرعی تعیین گردید. نتایج تحقیق شامل 5 تم اصلی، 18 تم فرعی و 136 مفهوم بود. همچنین، بررسی نتایج نشان‌می‌دهد که تبدیل بیمارستان‌ها به سازمان‌های یادگیرنده با قابلیت اطمینان بالا تحت‌تأثیر پنج عامل کلیدی قرار دارد: رهبری و هدایت، یادگیری و توسعه مهارت، عوامل انسانی و رفتار سازمانی، ساختار و حاکمیت سازمانی، و شغلی، ارتباطی و فرهنگی سازمانی.