شناسایی مولفههای برونرفت انزوای شغلی کارکنان مبتنی بر سبک رهبری مربیگرایانه
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی،دهاقان،ایران.
2 گروه مدیریت ،واحد دهاقان ،دانشگاه آزاد اسلامی ،اصفهان ،ایران
3 گروه مدیریت ،واحد دهاقان ،دانشگاه آزاد اسلامی ،اصفهان ،ایران.
doi
https://doi.org/10.82244/qrm.2026.1215670چکیده
این پژوهش از نوع کاربردی-توسعهای است و با هدف شناسایی مولفههای برونرفت انزوای شغلی کارکنان مبتنی بر سبک رهبری مربیگرایانه در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انجام شده است. از منظر روششناسی، مطالعه حاضر در زمره پژوهشهای غیرآزمایشی و توصیفی-پیمایشی قرار دارد که بهصورت مقطعی اجرا گردیده است. جامعه مشارکتکنندگان بخش کیفی این پژوهش شامل دو گروه است: (1) خبرگان نظری، یعنی اساتید دانشگاه در حوزه مدیریت منابع انسانی با دانش و سابقه علمی برجسته؛ (2) خبرگان تجربی، یعنی مدیران و کارشناسان ارشد وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با تجربه میدانی گسترده در مدیریت سرمایه انسانی. انتخاب مشارکتکنندگان بهصورت هدفمند انجام شد و با 20 نفر به اشباع نظری دست پیدا شد. برای گردآوری دادهها از مصاحبه نیمهساختاریافته و پرسشنامه استفاده شد. برای تحلیل مصاحبههای تخصصی از روش تحلیل کیفی مضمون ونرمافزار Maxqda استفاده شد و دادههای حاصل از پرسشنامه نیز با روش دلفی فازی و MATLAB تجزیهوتحلیل شد. براساس یافتههای پژوهش و در جریان بررسی و تحلیل دادههای کیفی، تعداد ۶۰ مضمون فرعی شناسایی گردید که با توجه به قرابتهای معنایی در قالب ۱۰ مضمون اصلی سازماندهی شدند. این مضامین اصلی عبارتاند از: سبک رهبری مربیگرایانه، رهبری حمایتگرانه، توسعه شغلی و مهارتی منابع انسانی، مشارکت و تعامل سازمانی، توسعه احساس تعلق به سازمان، ارزیابی و شفافیت در عملکرد، عدالت سازمانی و شایستهسالاری، مدیریت تغییرات و چالشهای محیطی، بازنگری مستمر در سیاستهای منابع انسانی و برونرفت از انزوای شغلی کارکنان.