اثر بخشی زوج درمانی مثبت گرا بر کیفیت روابط و ثبات تعاملات زناشویی در زوجین متاهل معتاد به صفحات مجازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی مثبت گرا بر کیفیت روابط و ثبات تعاملات زناشویی در زوجین متاهل معتاد به صفحات مجازی، انجام شد. روش: روش اين تحقيق نيمه آزمايشي ( طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل) بود. جامعه آماري اين تحقيق شامل زوجین معتاد به صفحات مجازی مراجعه کننده به دفاتر مشاوره در شهر شاهرود در سال 1403 بود و از اين ميان تعداد 30 نفر از آنها به صورت نمونه گیری هدفمند برگزيده و به دو گروه آزمايش و کنترل تقسيم شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه ثبات تعاملات زناشویی(1999) و پرسشنامه ی کیفیت رابطه زناشویی (1995)استفاده شده است. پس از اجراي پيش آزمون، مداخله درماني (اثربخشی زوج درمانی مثبت گرا ) طي 8 جلسه 90 دقيقه اي به گروه آزمايش ارايه شد. پس از پايان برنامه آموزشي، از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. براي تحليل داده ها از روش تحليل کواريانس استفاده شد. یافته ها: نتايج نشان داد که زوج درمانی مثبت گرا بر کیفیت روابط و ثبات تعاملات زناشویی در زوجین متاهل معتاد به صفحات مجازی تاثیر دارد (0/01>P). نتیجه گیری: با توجه به نتايج پژوهش حاضر، میتوان از زوج درمانی مثبتگرا در کیفیت روابط و ثبات زناشویی در زوجین متاهل معتاد به صفحات مجازی، استفاده کرد.
