بررسی اثربخشی برنامه روان درمانی تحلیل رفتار متقابل بر استرس تحصیلی و صمیمیت اجتماعی دانشآموزان پسر ناسازگار مقطع متوسطه اول شهرستان مبارکه
نویسندگان
1 دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه رشته روانشناسی تربیتی
2 استادیار گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه، مبارکه، اصفهان، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه روان درمانی تحلیل رفتار متقابل بر استرس تحصیلی و صمیمیت اجتماعی دانشآموزان پسر ناسازگار مقطع متوسطه اول در شهرستان مبارکه انجام شد. روش: از میان 21 نفر جامعه دانشآموزان ناسازگار در سال تحصیلی 1402-1401 نمونهای به حجم ۱۲ نفر در دو گروه 6 نفره بر اساس مقیاس سازگاری دانشآموزان دبیرستانی سینها و سینگ (۱۹۹۳) به روش تصادفی انتخاب گردید. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه در معرض برنامه آموزشی تحلیل رفتار متقابل به شیوه گروهی بر اساس مطالعات عطادخت و همکاران(۱۳۹۵)، قرار گرفت. گروههای موردنظر طی دو نوبت بر اساس متغیرهای وابسته در معرض آزمون قرار گرفتند. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل دادهها به کمک نرم افزار آماریspss22 و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که؛ رویکرد درمانی تحلیل رفتار متقابل بر استرس تحصیلی اثر معنیداری داشته و این تاثیر در سطح کمتر از 05/0 معنیدار است. برای متغیر صمیمیت اجتماعی اثر معنیداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: پیشنهاد میگردد این برنامه آموزشی جهت کنترل استرس دانشآموزان ناسازگار توسط مشاوران مدارس به کار گرفته شود. در زمینه متغیر صمیمیت اجتماعی، حضور افراد مقابل دانش آموزان ناسازگار مانند اولیای مدرسه و همکلاسیها در برنامه آموزشی پیشنهاد می گردد.