مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب، کیفیت زندگی و پریشانی روانشناختی بیماران مبتلا به ام اس
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور
2 گروه علمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروز (اماس) یک بیماری خود ایمنی است که سیستم عصبی مرکزی را هدف قرار میدهد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب، کیفیت زندگی و پریشانی روانشناختی بیماران مبتلا به ام اس انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون_پسآزمون با دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی بیماران مبتلا به ام اس مراجعه کننده به مراکز درمانی و انجمن ام اس استان خراسان شمالی در بازه زمانی شش ماهه اول سال 1403 بودند. از جامعه آماری تعداد 45 بیمار به صورت هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در 2 گروه آزمایش و یک گروه گواه جایدهی شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای اضطراب بک (1988)، کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (1996) و پریشانی روانشناختی کسلر (2003) بود. یافتهها: یافتهها نشان که درمان متمرکز بر شفقت و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب، کیفیت زندگی و پریشانی روانشناختی بیماران مبتلا به ام اس اثربخش است (05/0>p). همچنین درمان متمرکز بر شفقت اثربخشی بیشتری بر کیفیت زندگی و پریشانی روانشناختی بیماران مبتلا به ام اس دارد (05/0>p). نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی هر دو روش درمانی، پیشنهاد میشود این درمانها در کنترل علائم روانشناختی بیماران مبتلا به ام اس بیشتر مورد توجه قرار گیرند.
