اثربخشی آموزش فرزندپروری شفقت محور بر مراقبت والدین و فرسودگی والدگری مادران دانش آموزان دارای اختلال درونی سازی شده
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، گلستان، ايران.
2 گروه روان شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد بهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ايران.
doi
چکیده
روش : پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری کلیه مادران دانشآموزان دوره دوم ابتدائی در شهر ساری، سال 1403 بود که از بین آنها 30 نفر از مادران دانشآموزان دارای اختلالات درونی سازی شده به صورت هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروه آزمایش، برنامه آموزش فرزندپروری شفقت محور را به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یکبار، دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. شرکت کنندگان هر دو گروه به پرسشنامههای ابعاد مثبت مراقبت (راف و همکاران، 2004) و فرسودگی والدگری (میکولاجک و همکاران، 2018) در سه مرحله پیش از آموزش، پس از آن و دو ماه پس از پایان مداخله پاسخ دادند. جهت تحلیل دادههای به دست آمده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافته : یافتهها نشان داد آموزش فرزندپروری شفقت محور بر مراقبت والدین و فرسودگی والدگری مادران دانش آموز دارای اختلال درونی سازی موثر است (05/0>p). نتیجهگیری : میتوان بیان کرد بسته آموزشی فرزندپروری شفقت محور بر مراقبت والدین و فرسودگی والدگری مادران دانش آموز دارای اختلال درونی سازی شده اثردارد.
