پیش بینی بهزیستی روان شناختی براساس مولفه های سرمایه روان شناختی ( خودکارآمدی،خوش بینی،تاب آوری و امیدواری) در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
نویسندگان
1 گروه آموزشی مشاوره و راهنمایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی پیشبینی بهزیستی روانشناختی بر اساس مؤلفههای سرمایه روانشناختی (خودکارآمدی، خوشبینی، تابآوری و امیدواری) در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (اماس) انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری در این پژوهش کلیه افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (اماس) عضو انجمن بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شهر یزد در سال 1401 میباشد. انتخاب افراد نمونه به صورت روش نمونهگیری در دسترس بود و 200 نفر به عنوان افراد نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (1980) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتاز (2007) بود. دادهها با استفاده از روش آماری رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که تمامی مؤلفههای خودکارآمدی، تابآوری، امیدواری، خوشبینی و سرمایه روانشناختی به عنوان پیشبینیکنندههای معنادار تغییرات بهزیستی روانشناختی در بیماران اماس محسوب میشوند (p>0.05). نتایج این پژوهش نشان میدهد که سرمایه روانشناختی میتواند نقشی حیاتی در تقویت بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به اماس ایفا کند و بر اهمیت تقویت این مؤلفهها در مداخلات درمانی تأکید دارد. همچنین، این نتایج میتواند به عنوان مبنایی برای طراحی مداخلات روانشناختی با هدف بهبود بهزیستی روانشناختی در این گروه از بیماران مورد استفاده قرار گیرد. از این رو، به کارگیری مداخلاتی که به تقویت سرمایه روانشناختی میپردازند، میتواند بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی بیماران اماس ایجاد کند و به کاهش استرسها و فشارهای روانی ناشی از این بیماری کمک نماید.