فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش تربیت سازنده به مادران بر مشکلات رفتاری و توانایی های کودکان است. روش : پژوهش حاضر از نوع آزمایش، با طرح شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری تحقیق، تمامی مادران کودکان 6 تا 12 ساله با مشکلات رفتاری در مرکز مشاوره رازی در سال 1401، در شهرستان پاکدشت تهران بودند.­30 نفر از مادران که پایین­ترین نمره در پرسشنامه مشکلات و توانایی کودکان SDQ) ) دریافت کرده بودند به عنوان نمونه در دو گروه کنترل و آزمایش (هر گروه 15 نفر) به صورت تصادفی قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 2 ساعته تحت آموزش برنامه تربیت سازنده که به عنوان متغیر مستقل در نظر گرفته شده بود، قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکردند. در نهایت هر دو گروه مورد پس‌آزمون قرار گرفتند. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از تحلیل کواریانس مورد تحلیل قرار گرفت و از نرم‌افزار 22 SPSS برای این کار استفاده گردید. یافته ها: یافته‌ها نشان داد که آموزش برنامۀ تربیت سازنده بر روی مادران بر کاهش مشکلات رفتاری ( p<0.001 ) و افزایش توانایی‌های کودکان( p<0.001 ) مؤثر است. نتیجه گیری: شاخص‌های توصیفی و آماری نتایج تحقیق نشان‌دهندۀ تأثیر مثبت آموزش برنامه تربیت سازنده بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان شامل مشکلات هیجانی، بیش‌فعالی، مشکلات سلوک و مشکلات با همسالان و افزایش توانایی‌های کودکان شده است. این مطالعه اهمیت آموزش رویکرد تربیت سازنده بر کاهش مشکلات و افزایش توانایی های کودکان را نشان می دهد و در برگیرنده مفاهیمی برای بهبود مشکلات رفتاری کودکان است.