اثر همدلی در کاهش علائم بانوان مبتلا به اختلال های سندرم پیش از قاعدگی و سندرم ملال پیش از قاعدگی در شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناسی روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی(ره)، دانشکده ابوالفتوح رازی، تهران، ایران.
2 دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران جنوب
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه اثر همدلی در کاهش علائم بانوان مبتلا به اختلالهای سندرم پیش از قاعدگی و سندرم ملال پیش از قاعدگی در شهر تهران بود. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجویان دختر جوان دانشگاه یادگار امام خمینی (ره)، دانشکده واحد ابوالفتوح رازی بود. براي رسيدن به اين هدف، نمونههای مورد نظر با استفاده از شیوه نمونه گیری در دسترس، تعداد60 نفر از دانشجویان خانم این دانشکده که در سال تحصیلی 1404 در حال تحصیل بودند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفادهی این پژوهش، مقیاس همدلی مهرابیان و اپستن (1972) و پرسشنامه استاندارد علایم سندرم پیش از قاعدگی احمدی (1395)، پرسشنامه غربالگری علایم قبل از قاعدگی سیه بازی و همکاران (1390) می باشد. براي تجزیه و تحلیل اطلاعات در این پژوهش از دو روش آمار توصیفی و استنباطی و روش همبستگی پیرسون، و از نرم SPSS استفاده شد. نتایج رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که بین همدلی و سندرم پیش از قاعدگی و همچنين سندرم ملال پیش از قاعدگی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد و به این معناست که با افزایش نمره همدلی، نمره سندرم پیش از قاعدگی و سندرم ملال پیش از قاعدگی با هم کاهش مییابد. نتايج این پژوهش میتواند به سازمانهای بهداشتی و درمانی کمک کند تا برنامههای درمانی و پیشگیری را بر اساس یافتهی این تحقیق تدوین کنند. بدین ترتیب انجام این پژوهش در زمینهی دریافت اهمیتی که همدلی، جهت کاهش و سازش با نشانههای آسیب زنندهی دوران پیش از قاعدگی دارد، از ضرورت و اهمیت برخوردار است.