اثر تحریک الکتریکی کم فرکانس بر جریان‌های گاباارژیک نورون‌های ناحیه‌ی CA1 در برش‌های زنده هیپوکمپ موش صحرایی کیندل‌شده

نویسندگان

1 استاد گروه فیزیولوزی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استاد مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده نوروفارماکولوژی،دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران استاد گروه فیزیولوزی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشجوی دکترای گروه فیزیولوزی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 استاد مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده نوروفارماکولوژی،دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

5 دانشجوی دکترای گروه فیزیولوزی، دانشکده علوم‌ پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران ، ایران

6 استاد مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: تحریک الکتریکی کم فرکانس (LFS) دارای اثرات ضدّ تشنجی است که مکانیسم عملکرد آن به­درستی مشخص نشده­است. هدف مطالعه­ی حاضر بررسی اثر اعمال LFSبر جریان­های برانگیخته­ی مهاری گابااژیک(eIPSC) در نورون های هرمی ناحیه­ی CA1هیپوکمپ موش­های صحرایی کیندل­شده می­باشد. موادّ و روش­ها: در این مطالعه­ی تجربی حیوانات با تحریک الکتریکی آمیگدال کیندلینگ شدند. 24 ساعت بعد از اکتساب کامل کیندلینگ در 20 عدد موش صحرایی ویستار، تأثیر اعمال LFS بر eIPSC در برش­های زنده هیپوکمپ مورد بررسی­قرارگرفت. 05/0p<  به عنوان سطح معناداری منظورگردید. یافته­ها: اعمال LFSبا الگوی 200 پالس و شدت 5/1 برابر آستانه، دامنه­ی eIPSC و ثابت زمانی بازگشت eIPSC به حالت پایه را در گروه کنترل و کیندل به­طور معناداری افزایش­داد و هنگامی که LFSبا الگوی 200 پالس و باشدت آستانه اعمال­شد، فقط دامنه­ی eIPSC در گروه کنترل و کیندل به­طور معناداری افزایش را نشان­داد (001/0P<). مقایسه­ی میزان تاثیر اعمال LFSدر گروه کنترل و کیندل نشان­داد که اعمال LFSبا الگوی 200 پالس و باشدت 5/1 برابر آستانه در گروه کنترل، دامنه­ی eIPSC را به طور معناداری بیشتر از گروه کیندل افزایش­داد (001/0P<). نتیجه­گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان­داد که اعمال LFSبه­طور وابسته به تعداد پالس و شدت، باعث افزایش eIPSCمی‌شود و این افزایش می­تواند یکی از مکانیسم­های احتمالی اثرات ضد تشنجی LFSباشد.