فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده انقلاب رنگی یکی از شیوه‌های جدید تغییر رژیم از دو دهه‌ی گذشته تا کنون است که عمدتاً علیه نظام‌های سیاسی فرسوده و باقی‌مانده از دوره‌ی جنگ سرد در کشورهای اروپای شرقی و جمهوری‌های استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی سابق روی داده است. طی دو دهه‌ی اخیر تحولاتی در چکسلواکی، گرجستان، اوکراین و قرقیزستان صورت گرفت که در نتیجه‌ی آن، رژیم حاکم، بدون خون‌ریزی و خشونت، دگرگون گردید. جابه جایی قدرت در این کشورها، نه جانشینی افراد جدید به جای افراد قبلی، بلکه نوعی تغییر اساسی رژیم به مفهوم کامل کلمه بود. دوران انقلاب‌های آرام و براندازی خاموش از سال 1989 م؛ شروع شده و هم اکنون به طور جدی در دستور کار قدرت‌های بزرگ، به ویژه دولت استکباری امریکا قرار دارد. این تحول، همچنان که از نام آن پیداست، بر رویکردی نرم و شیوه‌ای آرام برای تغییر حاکمان و حکومت‌ها تأکید و تمرکز دارد. این انقلاب‌ها بیشتر توسط سازمان‌ها و بنیادهای امریکایی طراحی شده و در کشورهایی که الگوها و روش‌های غربی را قبول ندارند، عملیاتی شده و به اجرا در می‌آیند و شعار مشترک آن‌ها اغلب رنگ و بوی غربی و لیبرالیستی دارد. این مقاله به طور نسبی به کالبدشکافی و بررسی انقلاب‌های رنگین و علل ناکامی این الگو در جمهوری اسلامی ایران پرداخته است.