فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مهاجرت یکی از پدیده­های اجتماعی پیچیده، چندوجهی و با ابعاد مختلف است که متأثر از عوامل مختلفی است. هدف این پژوهش، بررسی نقش همسویی با سبک زندگی متداول در ایران، در گرایش به مهاجرت خارجی است. این پژوهش از نوع کمی است که به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری، افراد 49-18 ساله در شهر شیراز است که400 نفر به روش نمونه­گیری تصادفی چندمرحله­ای انتخاب شدند. ابزار تحقیق، جهت سنجش گرایش به مهاجرت خارجی و سبک زندگی، پرسش‏نامه‏های محقق‏ساخته هستند که با استفاده از اعتبار سازه به روش تحلیل عاملی، تعیین اعتبار گردیدند و پایایی آنها با استفاده از همسانی درونی به روش آلفای کرانباخ، محاسبه گردید. بر اساس یافته‏های توصیفی تحقیق، میانگین گرایش به مهاجرت خارجی بر روی دامنه نمرات 75-15 برابر با 68 است. به علاوه، بر اساس یافته‏های تحلیلی تحقیق، رابطه مثبت و معناداری بین ناهمسویی با سبک زندگی متداول و گرایش به مهاجرت خارجی وجود دارد و این متغیر می‏تواند 37/0 از تغییرات گرایش به مهاجرت خارجی را تبیین کند. یافته­های تحلیلی همچنین نشان می­دهند که زنان و مردان، تفاوت معناداری در گرایش به مهاجرت خارجی ندارند. اما افراد مجرد نسبت به افراد متاهل، گرایش بیشتری به مهاجرت خارجی دارند. با این تفاصیل، نتیجه‏گیری پژوهش حاضر این است که با فرهنگ‏سازی سبک زندگی متداول و تعمیق آن در بین مردم، به ویژه جوانان و افراد دارای مهارت، می­توان گرایش به مهاجرت خارجی را کاهش داد و به تسکین یکی از دغدغه‏های اساسی کشور یعنی خروج نخبگان و افراد ماهر کمک کرد.