اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر سازگاری و تابآوری زوجهای جوان
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور ساری، گروه روان شناسی، ساری، ایران.
2 دانشگاه فردوسی مشهد، گروه روان شناسی، مشهد، ایران.
3 دانشگاه بجنورد، گروه روان شناسی، بجنورد، ایران.
4 دانشگاه فردوسی مشهد، گروه روان شناسی، مشهد، ایران.
5 دانشگاه فردوسی مشهد، گروه روان شناسی، مشهد، ایران.
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین میزان اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر سازگاری و تابآوری زوجهای جوان شهر بشرویه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زوجین مراجعهکننده به مراکز فرهنگی- تربیتی کانون عترت، کانون امیرالمؤمنین و مرکز بهداشت شهر بشرویه در سال 1396 می باشند. نمونه آماری پژوهش شامل 24 زوج که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. روشپژوهش شبه آزمایشی و از نوع پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه سازگاری بل (1961) و مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (2003) بود که در مرحله پیشآزمون و پسآزمون تکمیل گردید و پس از آن گروه آزمایش طی 8 جلسه یکساعته تحت آموزش مهارتهای ارتباطی قرار گرفتند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس یک راهه نشان دادند؛ در پس آزمون گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، افزایش معناداری در سازگاری و تابآوری داشته و بر اساس مشخص شد آموزش مهارتهای ارتباطی موجب افزایش سازگاری و تابآوری زوجها شده بود.