تحلیل رابطه بین تولید با سطح، تعداد دام و تعداد بهرهبردار مرتعی (مطالعه موردی: طرحهای مرتعداری ییلاقی استان اصفهان
نویسندگان
1 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری ساری ایران
2 دانشجوی دکترای متعداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری ساری ایران
3 دانشجوی دکترای مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری ساری ایران
doi
چکیده
هدف از این تحقیق بررسی رابطه بینسطح، تعداد بهره بردار و تعداد دام با تولید مرتع در طرح های مرتعداری می باشد. بدین منظور با مطالعه دقیق کتابچه طرحهای مرتعداری ییلاقی استان اصفهان، تولید مراتع، سطح مراتع، تعداد دام مجاز در زمان ممیزی و تعداد بهره بردار هر طرح استخراج گردید. در مرحله بعد، با بازدیدهای صحرایی تعداد دام موجود هر طرح شمارش گردید. در مرحله آخر رابطه بین سطح مرتع، تعداد بهره بردار و تعداد دام (بصورت جداگانه و مشترک) با تولید مرتع در دو حالت (مراتع تک بهره بردار و مراتع بیش از یک بهره بردار) تجزیه و تحلیل شد. همچنین تولید مراتع تک بهره بردار با مراتع بیش از یک بهره بردار (مشاعی و شورایی) و تعداد دام مجاز با تعداد دام موجود در هر دو گروه مراتع مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد تولید با سطح مرتع رابطه معنی دار منفی و با تعداد واحد دامی رابطه معنی دار هر دو گروه مراتع داشته اما با تعداد بهره بردار رابطه معنی دار ندارد. همچنین نتایج مقایسه تولید مراتع تک بهره بردار با مراتع بیش از یک بهره بردار نشان از عدم ارتباط معنی داری آنها بوده و تعداد دام مجاز با دام موجود در هر دو گروه مراتع اختلاف معنی دار داشتند. بنابراین با توجه به نتایج این تحقیق، می توان گفت که سطح مرتع و تعداد دام، عوامل مهم و تأثیرگذاری در تولید مرتع محسوب شده و انتخاب تعداد دام مجاز چرا کننده از مرتع با توجه به سطح و توان تولیدی مرتع می تواند یکی از گامهای اساسی مدیریت و حفاظت از مراتع به شمار رود.