نقش برنامهریزی عصبی – کلامی در بهبود انگیزه و خودمختاری در فارسی آموزان غیر ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، گروه زبان و زبانشناسی، زنجان، ایران
2 استادیار زبان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، گروه زبان و زبانشناسی، زنجان، ایران (نویسنده مسؤول)
3 استادیار آموزش زبان انگلیسی ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، گروه زبان و زبانشناسی، زنجان، ایران
4 استادیار آموزش زبان انگلیسی ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، گروه زبان و زبانشناسی، زنجان، ایران
doi
10.30465/ls.2022.39912.2038چکیده
مقاله حاضر به تأثیر برنامهریزی عصبی - کلامی بر متغیرهای مستقل خودمختاری و انگیزه فارسی آموزان غیر ایرانی میپردازد. برنامهریزی عصبی - کلامی به دیدگاهی اشاره دارد که در آن یک فرد یک سیستم کامل ذهن و بدن است. شیوه پژوهش بهصورت شبهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون میباشد. شرکتکنندگان بر اساس نمونهگیری غیرتصادفی و در دسترس و قابل مدیریت بودن انتخاب شدند اما به طور تصادفی در گروههای کنترل و آزمایشی قرار گرفتند. هدف از این تحقیق، پاسخ به این سؤال است که آیا تکنیکهای برنامهریزی عصبی - کلامی تأثیر چشمگیری بر خودمختاری و انگیزه دانشجویان دارند یا نه. تحلیلهای آماری شامل محاسبه میزان پایایی آزمون تعیین سطح، میانگین و انحراف معیار نمرات (آمار توصیفی) بوده و میزان اعتبار دو ارزیاب در مرحله آزمایشی و بخش مکالمه در پسآزمون با استفاده از آزمون پیرسون و طبق نرمال بودن پراکندگی محاسبه شد. در تحلیل فرضیه صفر، از منکووا برای بررسی تفاوتهای نمرات میانگین گروههای کنترل و آزمایشی در پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. ابزار تحلیلهای آماری این تحقیق نرمافزار آماری SPSS (نسخه 25) بود. نتایج حاصله نشان میدهد که تکنیکهای برنامهریزی عصبی کلامی باعث بهبود انگیزه و خودمختاری در فارسی آموزان غیرایرانی میشوند. این تحقیق میتواند برای محققان، معلمان و زبانشناسان مفید باشد.
