اثربخشی فعالسازی رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی و استگیمای درونی شده مادران دارای فرزند اتیسم
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبائی تهران، گروه روانسنجی، تهران، ایران.
2 موسسه آموزش عالی دانش پژوهان پیشرو اصفهان، گروه روان شناسی کودکان با نیازهای خاص، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین میزان اثربخشی فعالسازی رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی و استگیمای درونی شده ماداران دارای فرزند اتیسم میباشد. جامعه پژوهش شامل مادران دارای فرزند طیف اوتیسم شهر اصفهان بود. آزمودنی ها 28 نفر بودند که به شیوه نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 14 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. طرح پژوهش آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. آزمودنیها به پرسشنامههای ترس از ارزیابی منفی لری (1983) و استیگمای درونی شده مک و ووک (2010) پاسخ دادند. افراد گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای در دوره فعالسازی رفتاری به شیوه گروهی شرکت کردند؛ اما برای گروه کنترل، مداخلهای صورت نگرفت و یک ماه و نیم بعد مرحله پیگیری انجام شد. دادههای پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره و یک راهه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله فعالسازی رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی و استگیمای درونی مادران دارای فرزند اتیسم اثربخش است و این نتیجه در مرحله پیگیری تداوم داشت.
