بررسی و ارزیابی روند تغییرات سطوح جنگل های حراء (مانگرو) با استفاده از تکنیک های سنجش از دور نمونه موردی: بندرعباس
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا
2 عضو هیئت علمی دانشگاه حکیم سبزواری و دانشجوی دکترا سنجش از دور دانشگاه تهران
3 عضو هیئت علمی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
چکیده
آگاهی از تغییر و تحولات اولین و مهمترین اقدام برنامهریزان و متولیان محیط طبیعی و انسانی می باشد. استفاده از تصاویر ماهواره ای و تکنیک های پردازش آن ها، ابزار بسیار دقیقی برای پیمایش و ارزیابی تغییرات سطوح جنگلی محسوب میشود. این تحقیق با هدف بررسی و ارزیابی روند تغییرات سطوح جنگل های حراء بندرعباس با استفاده از تکنیک های سنجش از دور می باشد. جهت نیل به این هدف از اطلاعات و نقشه های توپوگرافی، تصاویر ماهوارهای سال-های 1989- 2005--2015 منطقه و الگوریتمهای حداکثر احتمال(MLC)، حداقل فاصله(MD) و ماشین بردار پشتیبان (SVM) استفاده شده است. نتایج تحقیق حاضرنشان می-دهد روش حداکثر احتمال با دقت کلی 32/98% و ضریب کاپا 978/0 نسبت به روش ماشین بردار پشتیبان و حداقل فاصله روش دقیقتری در تهیه نقشه تغییرات پوشش زمین و روندیابی تغییرات جنگلی می باشد. نتایج نشان می دهد مجموع سطوح جنگلهای حراء در منطقه مزبور در سال 1989 ، 09/76 کیلومتر مربع بوده است که این رقم در سال ۲۰۰۵، به ۹۶۱/۷۴ کیلومتر مربع کاهش یافته سپس با سیر صعودی به 08/125 کیلومتر مربع در سال 2015 افزایش یافتهاست. این تغییرات چشمگیر بر اثر تحولات بیولوژیکی و هیدرودینامیک در اکوسیستم طبیعی سواحل منطقه و به خصوص تنگه هرمز می باشد به نحوی که باعث گسترش جنگلهای حراء در منطقه شده است. با این وجود اتخاذ هرگونه طرح های بهره برداری از این جنگل ها، احداث تاسیساتی ساحلی و یا اقدامات حفاظتی در منطقه باید براساس روند کاهش و یا افزایش بیولوژیکی جنگل های حراء منطقه باشد.