جایگاه انفصال در حقوق بینالملل و ابعاد حقوقی همه پرسی استقلال کردستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار و عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
چکیده انفصال از یک کشور و ایجاد یک نهاد جدید در حقوق بین الملل که با استناد به حق تعیین سرنوشت مردم و توسط گروههای اقلیت یک کشور صورت می گیرد، یکی از دغدغه ها و چالش هایی است که جامعه بین المللی با آن روبرو بوده و همچنان لاینحل باقی مانده است. این نوشتار، مقوله انفصال را مد نظر قرار داده و به بررسی جایگاه و دامنه اعمال آن در حقوق بین الملل می پردازد و این پرسش را مطرح می نماید که آیا حقوق بین الملل مجوز انفصال یک جانبه و ﺗﺄسیس یک دولت را در وضعیت غیراستعماری می دهد. یافته مقاله حاکی از آن است که این حق فقط به دوران استعمارزدایی محدود می شود. حقوق بینالملل معمولا از کشور مادر در خواستهاش برای حفظ تمامیت ارضی خود حمایت مینماید. در بیانیه روابط دوستانه و همکاری بین ملل که در سال 1970 به تصویب رسید، به طور کاملاً مشخصی ذکر شده است که تمامیت ارضی و استقلال سیاسی هر کشوری غیر قابل خدشه است؛ بنابراین جامعه بینالمللی با جابجایی مرزها و خرد شدن کشورها مخالف است به این دلیل که میتواند برهم زننده ثبات بینالمللی باشد؛ همچنین با طرح موضوع همه پرسی استقلال کردستان عراق، نتیجه می گیرد که حقوق بین الملل معاصر تبعات این همه پرسی جهت رسیدن به استقلال را ﺗﺄیید نمینماید.