رد ادعای حقوقی بریتانیا در قضیه جزایر سه گانه در مجامع بین المللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی، گروه روابط بینالملل، دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران
doi
چکیده
چکیده کشور ایران به دلیل شرایط و موقعیت ممتاز استراتژیک در طول تاریخ مورد توجه بسیاری از کشورهای فرامنطقهای و حتی منطقهای بوده است که در این بین بریتانیا با سابقهای طولانی و با هدف حفظ مهمترین مستعمره خود (هندوستان) و رقابت با سایر قدرتهای استعماری از جمله روسیه؛ همچنین با انگیزه غارت سرمایه ملی و زیرزمینی ایران منطقه خلیج فارس و جزایر سهگانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را با استناد به سه اصل حقوقی مالکیت مشاع، سرزمین بلاصاحب و قاعده مرور زمان اشغال نمود که همواره برای توجیه و سرپوش گذاشتن بر اهداف استعماری خود بر اصول مذکور ﺗﺄکید مینمود. این درحالی بود که جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک همواره تحت حاکمیت دولت ایران بوده و هیچگاه بیصاحب و متروکه نبودهاند. امروزه طرح ادعای مالکیت جزایر سهگانه از سوی امارات متحده عربی به عنوان یک کشور تازه ﺗﺄسیس و تلاش بیوقفه و بیبدیل جهت مصادره نمودن مواضع و حمایت کشورهای منطقهای و فرامنطقهای در این امر نشانه حرکت امارات در مسیر دیپلماسی تهاجمی است. ایران میتواند با رویکرد دیپلماسی تدافعی و با رد استناد حقوقی بریتانیا در اشغال جزایر مذکور که امارات متحده عربی به عنوان کارگزار آن اقدام مینمود، جهت اقناع کشورهای منطقهای و فرامنطقهای در مجامع بینالمللی در راستای ﺗﺄکید بر حاکمیت خود بر جزایر سهگانه عمل نماید.
