مقایسه رویکرد امنیتی آمریکا و حشد شعبی در عراق؛ عملکرد و چشم انداز
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
چکیده امنیت مردم پایه، در واقع مفهوم جدیدی است که با شکلگیری بسیج مردمی در ایران پس از انقلاب اسلامی 1357 و در عراق پس از هجمه داعش به بخشهایی از خاکش با فتوای مرجعیت شکل گرفت؛ بهگونهای که حضور عناصر عقیدتی و مردمی در ساختار آن برجسته است. در حال حاضر میتوان ادعا کرد که حشد شعبی به مثابه ساختاری عقیدتی ـ مردمی، در واقع ﺧﻸ ناشی از ناکارآمدی ساختار چینش شده از سوی اشغالگران در دوره پس از سقوط صدام را پر کرده و تبدیل به نیرویی ذاتی، کارا و توانا در عرصة امنیتآفرینی برای جامعه و حکومت در عراق گردیده است. مقاله حاضر در پی تبیین این مهم است که تکیه بر مردم در عرصههای نظامی ـ امنیتی، همواره کارسازتر از وابستگی به قدرت نظامی - امنیتی بیگانه بوده و از همین رو، حشد شعبی، علیرغم برخی چالشها، واجد دستاوردهای بزرگی در صحنه نظامی ـ امنیتی بوده است؛ بهگونهای که ناکارآمدی رویکردهای نظامی ـ امنیتی واشنگتن را بیش از پیش نمایان ساخت و نگاهها را به سمت ایجاد امنیت بر پایههای عقیدتی و مردمی سوق داد.
