بررسی مقایسهای کنش سیاست خارجی ایران و ترکیه در قبال بحران سوریه بر اساس نظریه سازهانگاری
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
2 دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی
doi
DOR:20.1001.1.24234974.1398.12.47.5.0چکیده
چکیده بحران سوریه یکی از خسارتبارترین و پیچیدهترین مسائل حاد بینالمللی طی دهه اخیر بوده است. بحرانی که به دلیل طولانی شدن زمان، تعدد بازیگران مؤثر در آن و نیز تضاد منافع بسیار به آوردگاه رقابتهای قدرتهای منطقهای و جهانی تبدیل شده است. دراینبین، ایران و ترکیه بهعنوان دو بازیگر قدرتمند منطقهای از تأثیرگذاری بالایی بر روند تحولات میدانی و سیاسی بحران مذکور برخوردار هستند. ایران به دنبال تضمین حیات محور مقاومت در منطقه، افزایش اعتبار و نفوذ خود در منطقه و جهان اسلام و نیز ارتقای منزلت خود در سطح بینالمللی است؛ درحالیکه ترکیه به دلیل وجود برخی نگرانیهای ژئوپلیتیک، سیاست عمق استراتژیک و ارتقای خود بهعنوان رهبری جهان اسلام را در چارچوب احیای شکوه امپراتوری عثمانی دنبال میکند. لذا با توجه به نقشآفرینی مؤلفههای هنجاری در تعیین رفتار سیاست خارجی بازیگران، این تحقیق در پی بررسی مقایسهای کنش سیاست خارجی ایران و ترکیه در قبال بحران سوریه با بهرهگیری از نظریه سازهانگاری است. فرضیه تحقیق بدین صورت بیان میشود که به علت برساختگی متفاوت هویت و منافع این دو بازیگر، شاهد بروز الگوهای کنش متفاوتی در این رابطه هستیم. بر این اساس، بهواسطه وجود تهدیدات امنیتی مشترک، شاهد جلوههای از همکاری و به دلیل مسائل هویت پایه، شاهد جلوههایی از تقابلگرایی و رقابت هستیم.