نقش سرمایههای فرهنگی و روان شناختی در مشارکت ورزشی زنان (تحقیق کیفی)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jwcp.2023.709214چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش سرمایههای فرهنگی و روان شناختی در مشارکت ورزشی زنان بود. جامعهآماری تحقیق شامل؛ اعضای هیات علمی دانشگاه، مدیران، ورزشکاران و مربّیانِ زن فعال در سطوح قهرمانی استان خوزستان بودند. برای نمونهگیری از روش گلولهبرفی استفاده شد و با 14 نفر از افراد جامعه مذکور مصاحبه شد که از مصاحبه دوازدهم اشباع نظری حاصل گردید. روش پژوهش کیفی با رویکرد اکتشافی بود. جهت ساخت الگوی پیشنهادی پژوهش از روش نظریه برخاسته از دادهها (گرندد تئوری) استفاده شد. جمعآوری اطلاعات از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته انجام شد. برای تحلیل و کدگذاری داده ها از روش کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی استفاده شد. نتایج نشان دادکه 5 مضمون اصلی (شرایط علی، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر، راهبردها و پیامدها) و 23 مقوله محوری استخراج گردید. عوامل علی در دو بخش سرمایه فرهنگی (برابری جنسیتی، سطح اقتصادی، عوامل اجتماعی) و سرمایه روان شناختی (تاب آوری، امیدواری، خودکارآمدی، خوشبینی) تقسیم شد. عواملزمینهای (تربیت فرهنگی، آموزش و آگاهی، رسانهها،)، عوامل مداخله گر (تصورات قالبی، تبعیض جنسیتی، فرهنگ نگرانی از ظاهر، فقدان حمایت اجتماعی، بیعدالتی، محدودیتهای اقتصادی)، راهبردها (آگاهی افزایی فرهنگی، حمایت اجتماعی، توسعه زیرساختها، پشتیبانی مالی) و پیامدها (ابعاد روان شناختی، ابعاد اجتماعی، و ابعاد فرهنگی) بودند. هم چنین مشخص شد سرمایه های فرهنگی و روان شناختی میتوانند به تشکیل نگرشهای مثبت نسبت به مشارکت زنان در ورزش کمک کرده و به بروز توانمندی زنان و بالندگی اجتماعی بیافزایند.