اثربخشي آموزش پیش از ازدواج طرحواره محور مبتنی بر فرهنگ بر باورهاي همسرگزيني و ترس از شکست در ازدواج در دختران مجرد با طرحواره رهاشدگی دارای والدین مطلقه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی بالینی، دانشكده روان شناسی، واحد نائین، دانشگاه آزاد اسلامی، نائین، ایران.
doi
https://doi.org/10.61186/iau.920748چکیده
هدف پژوهش بررسی اثربخشی آموزش پیش از ازدواج طرحواره محور مبتنی بر فرهنگ برباورهاي همسرگزينيو ترساز شکست در ازدواج دردختران مجرد با طرحواره رهاشدگی دارای والدين مطلقه بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-ﭘﺲآزﻣﻮن و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری دختران مجرد دارای طرحواره رهاشدگی با والدین مطلقه درشهر اصفهان بودند که با روش نمونه گیری هدفمند 30 نفرانتخاب شدند و در دو گروه آزمایش(15 نفر) وکنترل(15 نفر) به طور تصادفی جایگزین شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه طرحواره های ناسازگار یانگ (1998)، نگرشهای مربوط به انتخاب همسرکاب و همکاران (2003) و پرسشنامه ترس از شکست در ازدواج اسماعیل پور و نورمحمدی (1398) بود.گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه ای با استفاده از برنامه آموزش پیش از ازدواج متمرکز بر طرحواره مورد مداخله قرار گرفتند ولی برای گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. دادهها با آزمون تحلیل واریانسبا اندازه گیری مکررانجام شد. نتایج نشان داد آموزش پیش از ازدواج متمرکز بر طرحواره مبتنی بر باورهای فرهنگی بر طرحواره طرد و رهاشدگی، باورهاي همسر¬گزيني شامل عشق باوری، تجربه محوری، ایده آلگرایی، متضاد جویی و آسان بینی و متغیر ترس از ازدواج در مرحله پس آزمون تاثیر معنی داری دارد. براساس یافته های پژوهش آموزش پیش از ازدواج طرحواره محور مبتنی بر فرهنگ¬، بر باورهاي ناكارآمد همسرگزينيو ترس از ازدواج دختران مجردی که طرحواره طرد و رهاشدگی و دارای والدين مطلقه هستند اثربخش بود.
