روان شناسی محیط معماری و احساس امنیت زنان در محیط شهری
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی معماری، دانشکده مهندسی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران
2 كارشناسي ارشد، گروه معماری، دانشكده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ايران
3 دانش آموخته رشته معماری، گروه مهندسی عمران و معماری، دانشكده فنی و مهندسی، دانشگاه تربت حیدریه، خراسان رضوی، ايران
doi
10.61186/iau.1129933چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی روان شناسی محیط معماری و احساس امنیت زنان در محیط شهری بود. جامعه پژوهش تمام متون روانشناسی و فضاهای شهری در زمینه امنیت زنان بود. نمونه پژوهش متون مرتبط با روان شناسی محیط معماری و احساس امنیت زنان بود. روش پژوهش تحلیلی - توصیفی بود. جهت گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و اسناد و مدارک در دسترس استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که شاخصهاي کیفیت مطلوب جدارهها و نفوذپذیري بدنهها، خوانایی و آشنایی با محله، نظارت طبیعی بر فضاها، قابلیت پیادهروي و نورپردازي و مبلمان شهري مناسب از جمله عوامل تاثیر گذار بر احساس امنیت زنان در هنگام حضور در فضاهاي شهري میباشد. همچنین فاکتورهای روان شناسی محیطی از جمله چینش مبلمان (چیدمان نورپردازی روشنایی)، رنگ، آکوستیک (صدا در فضاهای اداری)، روشنایی، کیفیت پیادهروها، پوشش گیاهی، نقش قابل دید محیط، حمل و نقل، فیزیک محیط و دسترسی پذیری، خوانایی و وضوح مسیرها، دسترسی، مبلمان شهری، نوع بافت مصالح و کالبد پیرامونی (در محیط شهری)، شاخصهای مهم و مؤثری هستند که بر احساس امنیت زنان در هنگام استفاده از محیط شهری میفزایند. استفاده و مناسب بودن فضاهای عمومی جهت امنیت زنان موضوع مهمی است که در سال های اخیر، امنیت اجتماعی زنان در فضاهای معماری به دلیل تاثیر مستقیم بر مشارکت و رفاه آنها در جامعه مورد توجه قرار گرفته است.
