اثربخشی آموزش شادکامی به شیوه فوردایس بر بهزیستی ذهنی، تابآوری و خودکارآمدی اجتماعی در بستر فرهنگی زنان دارای همسر شهید
نویسندگان
1 استادیار، گروه روان شناسی، دانشکده شهید شهریاری، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی، دانشکده شهید شهریاری، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
doi
10.61186/iau.1186940چکیده
هدف این پژوهش اثربخشی آموزش شادکامی به شیوه فوردایس بر بهزیستی ذهنی، تابآوری و خودکارآمدی اجتماعی در بستر فرهنگی همسران شهدا بود.. جامعه آماری این پژوهش تمامی زنان دارای همسر شهید شهر اصفهان در اردیبهشتماه سال 1403 بود. روش نمونهگیری هدفمند بود که از بین آنها 30 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر ) و کنترل(15 نفر) جایگزین شدند. روش پژوهش کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون بود. برای گرداوری اطلاعات از مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (2003)، مقیاس بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو (2003) و پرسشنامه خودکارآمدی اسمیت و بتز (2007) استفاده شد. جلسات آموزشی شادکامی فوردایس بر روی گروه آزمایش طی 8 جلسه 60 دقیقهای اجرا شد. دادههای به دست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 ≥ p )؛ به عبارت دیگر آموزش شادکامی به شیوه فوردایس بر بهبود بهزیستی ذهنی، تابآوری و خودکارآمدی اجتماعی زنان دارای همسر شهید اثربخش بود. همچنین فرهنگ حاکم بر جامعه نیز میتواند بر روی مسائل روانشناختی زنان دارای همسر شهید تاثیرگذار باشد به گونهای كه چگونگي پيدايش و استمرار پدیدههای فرهنگی و اجتماعي، از جمله شهادت و الگو بودن وابسته به آن میباشد.