اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر استرس ادراکشده و انعطاف پذیری کنشی زنان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی مبتنی بر عوامل فرهنگی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 استادیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.61186/iau.1185902چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان براسترس ادراکشده و انعطافپذیری کنشی زنان مبتلا به اختلال وسواس مبتنی بر عوامل فرهنگی بود. جامعه آماری شامل زنان مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر اهواز در سال 1403 بود. نمونه پژوهش 50 زن مبتلا به اختلال وسواس فکری -عملی بود. که به روش دردسترس از بین زنان مراجعهکننده به یکی از مراکز مشاوره انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (25 نفر) و کنترل (25 نفر) گمارش شدند. پژوهش حاضر نیمه آزمايشی واز نوع پيش آزمون -پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزار پژوهش شامل مقیاس استرس ادراکشده کوهن و همکاران(1983) و پرسشنامه انعطافپذیری کنشی کانر و دیویدسون (2003)، بود. گروه آزمايش طی 8 جلسه 90 دقيقه ای درمان متمرکز بر هیجان را دريافت کردند و گروه کنترل هیچگونه مداخله ای دریافت نکردند. تحليل دادهها با استفاده از آزمون تحليل کوواريانس چندمتغيره و تک متغیره انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد که درمان متمرکز بر هیجان بر استرس ادراکشده و انعطاف پذیری کنشی زنان مبتلا به اختلال وسواس مبتنی بر فرهنگ اثربخش است و می تواند بهعنوان یک درمان کمکی برای زنان مبتلا به وسواس مبتنی بر عوامل فرهنگی استفاده شود.
