مقایسه، تحلیل و رتبه‌بندی شاخص‌های ظرفیت سازگاری اثرگذار بر خشکسالی در اکوسیستم مرتعی شهرستان ملارد

نویسندگان
doi
چکیده

مراتع یکی از ثروت‌های حائز اهمیت برای نسل‌های کنونی و آینده است که نقش بسیار مهمی در تعادل بوم‌شناختی، درآمدزایی و توسعه روستایی دارد. امروزه به دلایل مختلف سرعت تخریب و بهره‌برداری از این مراتع، بسیار بیشتر از روند تجدید و احیاء آن می‌باشد و همین پدیده باعث نابودی سطوح گسترده‌ ای از خاک و پوشش گیاهی مراتع شده است. اجرای طرح های مدیریت مشارکتی منابع طبیعی با افزایش سرمایه های اجتماعی و مالی باعث افزایش ظرفیت سازگاری بهره برداران مرتع در مواجه با بحران های زیست محیطی می گردد. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه و بررسی شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی عملیات حفاظت آب و خاک در شهرستان ملارد است. در این پژوهش، شاخص‌های ظرفیت سازگاری بر اساس آزمون‌های آماری و پرسشنامه ظرفیت سازگاری در دو گروه سامان های عرفی تحت پوشش طرح مدیریت مشارکتی منابع طبیعی (طرح تعمیم ترسیب کربن) و خارج از محدوده این طرح مقایسه شدند. نتایج آزمون تی تک نمونه ای برای مقایسه شاخص های ظرفیت سازگاری در بین دو گروه سامان عرفی نشان داد که از میان پنج مؤلفه (منابع مالی، اطلاعات، مهارت‌ها و مدیریت، زیرساخت‌ها، مؤسسات و شبکه‌ها و تساوی حقوق)، به جز مولفه تساوی حقوق، باقی مؤلفه ها در درون و بیرون محدوده طرح دارای اختلاف معنی دار هستند و سامان های عرفی درون طرح مدیریت مشارکتی دارای میانگین بالاتری نسبت به سامان های عرفی خارج از محدوده طرح هستند. در سامان های عرفی درون محدوده طرح مؤلفه مالی و در سامان های عرفی خارج از محدوده طرح نیز مؤلفه زیرساختی دارای اثرگذاری بیشتری در افزایش ظرفیت سازگاری است.