ارزیابی رفتار مسیریابی در زنان و مردان با تأکید بر هوش هیجانی

نویسندگان

1 دانشیار گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

2 دانشجوی دکترا، گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

doi
10.30495/jsps.2023.1975323.1024
چکیده

هوش هیجانی ازجمله عامل تأثیرگذار در حیطه روانشناسی است و با عواملی مانند خودآگاهی، خود مدیریت، آگاهی اجتماعی، مدیریت روابط با مسیریابی می‌تواند ارتباط داشته باشد. لذا هدف از این پژوهش بررسی رفتار مسیریابی زنان و مردان با تأکید بر هوش هیجانی است. روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی است و در این راستا به‌منظور گردآوری داده‌ها از مشاهدات میدانی، پرسشنامه، بازدید سایت استفاده‌شده است. بر اساس حجم جامعه در محله سجاد با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 296 نفر محاسبه‌شده است و پرسشنامه به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند در میان از مردان و زنان تکمیل گردیده است. تحلیل داده‌ها برای تأثیر هوش هیجانی بر مسیریابی با آزمون‌های آمار استنباطی در نرم‌افزار spss صورت گرفته است و به داده‌ها پس از بررسی نرمال بودن داده‌ها بر اساس آزمون کولموگروف- اسمیرنف، ماتریس همبستگی متغیرها، بررسی ضریب همبستگی متغیرهای مسیریابی مردان و زنان، آزمون t تحلیل گردیده است. نتایج حاکی از آن است که رفتار مسیریابی زنان و مردان متفاوت است و زنان در مسیریابی از دانش مسیر و نشانه استفاده می‌کنند، زنان در فرآیند مسیریابی کنترل اضطراب و نگرانی کمتری دارند و همچنین خودآگاهی کمتری نیز نسبت به مردان دارند. همچنین زنان در ارتباط برقرار کردن در مسیریابی احساس صمیمت و همدلی بیشتری دارند اما در مدیریت استرس دچار مشکل می‌شوند و توانایی پایینی دارند و در مقابل مردان در مسیریابی از دانش مختصات و پیمایشی استفاده می‌کنند. همچنین مدیریت استرس مردان بالا است و خودآگاهی و خود مدیریتی مردان بالاتر است.