تجارب دانشجویان تربیت معلم از طراحی آموزشی بر اساس رویکرد سازندهگرایی
نویسندگان
1 1دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 2استادیار دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
رویکرد سازنده گرایی یکی از رویکردهای نسبتاً جدید در زمینه طراحی آموزشی است. هدف از این مطالعه، شناسایی و کشف تجارب دانشجو ـ معلمان از طراحی آموزشی بر اساس رویکرد ساختن گرایی و الگوی طراحی محیطهای یادگیری سازنده گرای جانسون بود. روش پژوهش در این مطالعه، روش کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. جامعه این پژوهش، کلیه دانشجو ـ معلمان مرکز تربیت معلم شهید بهشتی مشهد رشته علوم تربیتی ـ آموزش ابتدایی بودند که در سال تحصیلی90-91 در آن مرکز تحصیل میکردند. روش نمونهگیری در این پژوهش روش نمونهگیری هدفمند بود و با روش نمونهگیری هدفمند تعداد 15 دانشجو ـ معلم انتخاب شدند، که چون محقق به اشباع اطلاعاتی رسید به همین تعداد نمونه بسنده کرد. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای اعتبار نتایج این پژوهش، نتایج و مقولههای استخراج شده به تأیید شرکتکنندگان رسید. برای تحلیل اطلاعات و متن مصاحبهها از روش کدگذاری استقرایی استفاده شد. نتایج استفاده از الگوی جانسون در کلاس درس تجارب بسیار ارزندهای را برای دانشجو ـ معلمان به دنبال داشت و مهمترین مقولهها و نتایجی که از مصاحبهها استخراج شد عبارت بودند از: استقلال، خودگردانی یا خودکفایی، توسعه توانایی حل مسأله، تسلط در جستجو، بازیابی و ذخیره اطلاعات، تعاملات اثربخش و یادگیری عمیق و اثربخش. با توجه به این نتایج، استفاده از این الگو و سایر الگوهای مبتنی بر رویکرد سازنده گرایی میتواند، تأثیر زیادی بر عملکرد و موفقیت دانشآموزان و دانشجویان در دروس مختلف داشته باشد.
