تأثیر برنامههای درسی اوقات فراغت بر مهارتهای فراغتی دانشآموزان پسر دوره متوسطه شهر مشهـد
نویسندگان
1 4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
2 4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
3 4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
doi
چکیده
اهمیت دوره جوانی و نیز گستردگی اوقات فراغت در میان این گروه سنی حساسیتهای خاصی را جهت برنامهریزی در خصوص اوقات فراغت برانگیخته است. از آنجایی که فعالیتهای اوقات فراغت یکی از ضرورتهای زندگی دانشآموزان است؛ پژوهش حاضر به بررسی تأثیر برنامههای درسی اوقات فراغت بر مهارتهای فراغتی دانشآموزان پرداخت. از لحاظ طرح تحقیق، پژوهش حاضر در مجموعه تحقیقات شبه آزمایشی از نوع پژوهش موردی تک گروهی با پیش آزمون ـ پس آزمون بود. جامعه آماری پژوهش، شامل دانشآموزان پسر دوره متوسطه شهر مشهد بود که در فصل تابستان در فعالیتهای اوقات فراغت شرکت کردهاند که تعداد آنان 2996 نفر بود که از این تعداد 268 نفر به عنوان نمونه با استفاده از فرمول حجم نمونه کوکران انتخاب شدند و روش نمونهگیری در این پژوهش، خوشهای چند مرحلهای بوده است. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه (شامل 126 سؤال) استفاده شدکه مهارتهای اوقات فراغت (خودآگاهی، آگاهی از فراغت، تصمیم گیری مستقل، مهارتهای اجتماعی و روابط میان فردی و خودنظم جویی) را مورد سنجش قرار میداد. روایی این ابزار از طریق روایی محتوایی و پایایی آن از روش آلفای کرونباخ 76/، مورد تأیید قرار گرفت. برای پاسخ سؤالات پژوهش از آزمون t همبسته آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که برنامههای درسی اوقات فراغت، مهارتهای فراغتی دانشآموزان را به طور معناداری افزایش داده است (000/0 (p < به عبارت دیگر، میتوان گفت که برنامههای درسی اوقات فراغت، بر مهارتهای فراغتی دانشآموزان اثرگذار بوده است.
